Malta is een zeer mooi land en de bewoners zijn er zeer trots op, de vrouw van de baas en mijn collega konden hun mond maar niet houden over de geschiedenis van Malta. Wat me wel opgevallen is in Malta is dat mensen niet echt zo gek zijn van buitenlanders en zeker niet die van het zuiden komen. De mensen zijn daar tamelijk racistisch t.o.v. de Afrikanen en soms ook tegen de Turken. Het hielp natuurlijk ook niet dat heel men klas bijna Turks is en de rest van het 6de nog een paar Marrokanen bevat. Gelukkig weten ze dat ze er niet te openlijk voor moeten uitkomen en ze herkennen natuurlijk ook wel de toeristen.

Malta is toeristisch gezien toch wel een must, de vele musea, de mooie hoofdstad en natuurlijk het uitgaansleven. Het uitgaansleven in Malta is zeker de moeite waard, hou je van feesten neem dan een hotelkamer in de buurt van St Julians of op Gozo. Ik heb alleen St Julians bezocht en ik moet toegeven zoiets had ik nog nooit gezien. Verschillende straten vol met Disco’s. Alles vind je er terug. House/Techno/R&B en zelfs een gaybar. De clubs gaan van kleine tot enorm grote (Havana en Empire) en zitten bijna alle dagen van de week vol. Entree betalen moet je in de meeste niet maar er zijn een paar exclusieve clubs waarvoor je wel moet betalen. Vanbinnen zijn de clubs goed gedecoreerd en hebben ze allemaal wel een stripteasepaal, waar ik dan ook vaak gebruik van gemaakt heb (met kleren aan dan).

Wat ik natuurlijk het meeste gedaan heb in Malta is werken. Ik werkte bij een kleine computerswinkel genaamd: “Datax computing”. Het is een klein bedrijf met een 5tal werknemers waarvan 2 de familie zijn van de baas. Het bedrijf levert nieuwe pc’s en support aan sommige regeringsdiensten. Wat ik daar het meeste gedaan heb is :

• Computers ineengestoken
• Computers gerepareerd
• Stoelen en tafels gemaakt
• Stekkers vervangen

Ik denk dat het meeste wel voor zich spreekt. De eerste 2 zijn parallel met mijn studierichting maar de laatste 2 kan je je afvragen wat heeft dat nu met een computerwinkel te maken. De tafels en stoelen waren nodig voor een promotie, bij een nieuwe computer kreeg je een bureau gratis er bij. Wat betekende dat wij toch een 10tal tafels en stoelen in elkaar hebben gestoken. De kwaliteit van de tafels daar beginnen we niet over, zeker niet als je weet dat het plannetje zelfs niet door de meest getalenteerde ingenieur gelezen kon worden. Stekkers vervangen was het meest komische. Op Malta maken ze gebruik van de Engelse stekkers. Spijtiggenoeg krijg je bij nieuwe computerkasten meestal een Europeese of Amerikaanse stekker toegevoegd. Wat dus betekent dat wij een honderd keer of meer de volgende actie hebben uitgevoerd.

1. Stekker losknippen
2. Isolatie van draad halen
3. Nieuwe stekker openen
4. Draden vastmaken
5. Stekker dichtvijzen en testen

Voor de rest was Malta een leuke ervaring en leer je toch de mensen van je klas goed kennen. Wat spijtiggenoeg geleid heeft tot een hoop ‘Hoe kan je nu niet in God geloven’ discussies.

Bij de veiligheidscontrole wordt er direct duidelijk gemaakt wat er van je verwacht wordt op grote tv schermen. Zo moet maar liefst alles uit je zakken en moeten laptops uit hun zak gehaald worden. Jassen, gsm’s, riemen (indien metaal) en soms ook schoenen worden gescand. Iedereen gaat om de beurt door de metaal-detector ( zoals vroeger alhoewel ze nu vernieuwd zijn ) en indien het apparaat van zijn oren maakt krijg je een gratis bodymassage door een van de vriendelijke drietalige veiligheidsagenten. De metaal-detectors hebben zo ook een functie bijgekregen. Het apparaat is zo ingesteld om om de zoveel personen is kabaal te maken. Dat betekent natuurlijk weer een gratis bodymassage.

Wat ik wel bijgeleerd heb vandaag is hoe bagage gescreened wordt. Er zijn 4 niveau’s. Op het eerste niveau worden alle bagage stukken gescanned door een machine, de machine beslist dan of het stuk bagage mogelijk gevaarlijk materiaal bevat. Indien de bagage deze test faalt gaat hij naar niveau 2, daar word de bagage nogmaals gescanned en nagekeken door een persoon. De persoon in kwestie heeft 40sec om te beslissen of de bagage door mag. Indien niet gaat de bagage door naar niveau 3, indien wel het vliegtuig in. Indien de persoon geen keuze maakt gaat het stuk bagage automatisch naar niveau 3. Op niveau 3 wordt het stuk bagage nogmaals gescanned maar dan door een apparaat met mensen achter, de eigenaar van de bagage wordt op dat moment opgeroepen en mist zijn vlucht. De politie wordt ook op de hoogte gesteld. Indien de mensen van niveau 3 denken dat er zich een bom bevind in de bagage dan wordt deze overgebracht naar niveau 4 oftewel een speciale ‘bunker’ aan de overkant van het vliegveld.

Ikzelf vertrek naar Malta om een stage te volgen van 3 weken als voorbereiding op het latere bedrijfsleven. Als job beantwoord ik de telefoon in een kleine computerwinkel in een nog onbekende stad. Begeleid door 2 medestudenten waarvan een in de winkel staat en de andere computers gaat repareren zal ik het Maltees volk helpen met hun laatste software of hardware probleem.

De volgende weken ga ik proberen dagelijks, al dan niet tweedagelijks een verslag te schrijven over mijn verblijf in Malta. We zijn nu vrijdag 08/03/2007 en ik vertrek zaterdag om 18u op Brussel’s Airport met het vliegtuig (duh). Wish me luck en tot binnen een paar dagen.